ABD, deniz ablukası ve yaptırımlara dayanan İran’a yönelik ekonomik baskı kampanyasını kara ticaret yollarını da kapsayacak şekilde genişletmeye çalışıyor. Ancak bu girişim, İran’ın komşularından karşılık bulmadı. New York Times, üç Iraklı yetkili ile bir ABD’li yetkiliye dayandırdığı haberinde Washington’ın haftalardır Türkiye, Irak ve Pakistan’dan İran’la olan sınır kapılarını kapatmalarını istediğini, ancak bu ülkelerin kapıların tamamen kapatılmasını kabul etmediğini yazdı.
Gazeteye göre Irak’tan, İran’la olan tüm sınır kapılarını ikisi hariç kapatması istendi. Ancak Bağdat bunu kabul etmedi ve Washington’a yönelik bir jest olarak yalnızca bir veya iki kapıyı geçici süreyle kapatmakla yetindi. Bu adım Irak içinde eleştirilere neden oldu. Irak ile İran arasındaki sınır yaklaşık 1.600 kilometre uzunluğunda. Bağdat, sınırdan silah ve para kaçakçılığı yapıldığını uzun süredir bilmesine rağmen hattın tamamını kontrol edemiyor.
Türkiye ise sınır politikasını büyük ölçüde değiştirmeyi reddetti. Pakistan bazı kapıları kapatıp son haftalarda yeniden açarken İslamabad bu adımı güvenlik gerekçeleri ve elektronik ithalata yönelik yeni prosedürlerle açıkladı. İranlı yetkililer ise bu adımları ABD yaptırımlarıyla ilişkilendirdi. Pakistan ile İran arasındaki resmi ticaretin yıllık hacmi yaklaşık 3 milyar dolar.
Diplomatik girişimlerin sonuçsuz kalmasının ardından ABD Merkez Komutanlığı, 7 Kasım’da “Demir Kapı” adlı bir görev gücü kurduğunu açıkladı. Gücün, İran’ın kara sınırları ve Hazar Denizi üzerinden silah, çift kullanımlı teknolojiler, yaptırıma tabi malzemeler ve yasa dışı gelir akışını engellemesi amaçlanıyor. Ancak gücün sahada nasıl çalışacağı henüz netleşmedi.
Komşu ülkelerin çekinceleri ekonomik ve güvenlik kaygılarına dayanıyor. ABD’li bir yetkili, sınır bölgelerinde yaşayan insanların geçimini sağladığı ticaret ağlarının kesilmesinin toplumsal karışıklıklara yol açabileceği uyarısında bulundu. Bölge ülkeleri ayrıca, İsrail’le birlikte İran’a karşı savaşa şubat ayında giren Washington’ın itirazlarını göz ardı etmesinden rahatsızlık duyuyor. Bu ülkeler, yeni baskı önlemlerinin savaşın maliyetlerini zaten üstlenmiş olan ekonomilerine zarar vermesinden endişe ediyor.
